من گاهی انقدر تو خونه چرت و پرت میگم میخندونم....

مامانه ریسه میره از خنده....

که امشب بهش گفتم تو منو همینجوری زاییدی یا به مرور زمان اینجوری شدم!؟

پ.ن: هاپو بشمم از اون هاپوها میشما.... که بازم اصلا معلوم نمیکنه مدل کارخونه اینجوری بودم یا نه!؟

متاسفانه یا خوشبختانه با پایان یافتن ماه رمضان...

ال کلاسیکوی سران نظام هم تمام شده گویا....

هیچوقت تزئینات توالت عروسارو درک نکردم....
در واقع اونهمه شلوغی از ظرف و ظروف رو هم درک نکردم....
چند دست رختخواب و چرخ خیاطی رو ایضا!!
(مگه کسی الان خیاطی میکنه؟)
معماری و سبک مدرن رو بیشتر دوست دارم....
اونم به خاطر خلوتی و فراغ خاطرشون....

به اندازه تمام روزه دارایی که خوشحالن روزه نمیگیرن....

روزه ندارا هم خوشحالن...

یه فیلم از جنوب کشور دیدم،

انقد خوب بود و رسوم و رقصشون عزیز بود....

هوس کردم برم ایرانگردی!

غلبه بر نفسِ فضولم یعنی از صبح

هفت تا مسج از ۶ نفرو وا نکنی....

و بخوای تا آخر شب ادامه این بازی مسخره و بی دلیلت رو...

حالا خودمم دنبال دلیلشم... !

میگم دکتر حسابیو دیدم....

میگه پسرشو؟

میگم نه، خود مرحوم اومده بود! :دی

پ.ن: درسته من باید میگفتم مهندس حسابی و بد گفتم....

ولی اینجوری به روم نیار آخه!

دقت کردم دیدم با آدمایی که اهل مطالعه نیستن،

برای مدت طولانی نمیتونم ارتباط برقرار کنم....

نه اینکه نخوام....

میگم، میخندم باهاشون....

ولی دیگه یه جایی حرف کم میارم!

انقد حس خوبیه که بچه ها من و خونه مارو دوست دارن...

در حالی که از باید و نبایدهام حساب میبرن...

این حجم از دوست داشتن، خیلی برام شیرینه...

دلیلشم اینه با زبون خودشون باهاشون صحبت میشه اینجا....

و از قوانین دست و پاگیر و بهونه گیریهای الکی بزرگترا خبری نیست....